Bijkomen op Bali

Na het drukke programma van de afgelopen dagen maakten we even een tussenstop op Bali (want je kunt niet rechtstreeks naar Flores vliegen vanaf Java).

Wat een verademing! We zaten in hele luxe huisjes in Ubud. Eigen tuintje, zwembad, keukentje. Fantastisch! 

Het eiland Bali ademt een totaal andere sfeer uit dan Java. Het lijkt wel of alles hier glimlacht, zelfs de hondjes die op straat lopen. 

Op Java zag je vrijwel geen honden. Mogelijk omdat het islamitisch is en honden onrein zijn? Tatang vertelde dat hij als kind wel eens honden ging vangen voor restaurants. Officieel mag het niet, honden op het menu, maar clandestien gebeurt het wel. Hij lokte de hond dan met een maaltje op een bananenblad met daaraan een touwtje. Grappig dat zulke trucjes wereldwijd gebruikt worden. Het doet me denken aan het grapje met de portemonnee met een touwtje er om, die je wegtrekt als iemand hem wil oprapen.

Hoe dan ook, Bali is voornamelijk Hindoeïstisch en dat is overal te zien. Elke familie heeft zijn eigen tempeltje op hun grond staan. Er worden de hele dag door offertjes gedaan, kleine mandjes met eten en bloemen en wierook. Je vindt ze op de gekste plekken, midden op de stoep, op een kruispunt enz. De offers moeten zorgen dat kwade geesten buiten blijven. Het ziet er heel fleurig uit. Telkens zie je vrouwen met manden op hun hoofden lopen met offergaven. 

De vrouwen dragen ook van die mooie heldere kleuren: een kanten bloesje, een lint om de middel en een kleurige sarong. Dat maakt het allemaal zo vrolijk!

Ik kan me voorstellen dat je wel langere tijd kunt doorbrengen op dit eiland. 

Belangrijk verschil ook met Java: er is bier verkrijgbaar! (Want daar is het vanwege de islam nauwelijks te vinden). Heerlijk op een hete dag!  Bali is voor 70% hindoeïstisch.

Tegenover onze mooie huisjes zat een massagesalon. Heerlijk 2 uur languit, lekker gemasseerd worden, gescrubd en in de yoghurt gezet (ja echt) en tot slot nog in een herbal bath dobberen. 

Op dag 2 zijn we ook hier weer op de fiets gestapt. Dit keer waren het goede mountainbikes. Helm op en rijden maar. Ik zie er uit als Corrie van Gorp, met mijn zonnehoedje onder de helm, maar dat mocht de pret niet drukken.

We maakten een tocht van ongeveer 25 kilometer door dorpjes en de dessa, voornamelijk downhill. Ik vond het in het begin zelfs nog wel eng, want je gaat met een rotvaart naar beneden en er zitten soms grote gaten in de wegen. Maar na een tijdje ga je je zekerder voelen. We keken even op het erf van een familie. Zij wonen op een terrein met meerdere gezinnen. Huizen staan altijd gericht op noord, oost, zuid of west. Dus nooit een richting daar tussenin. En elke familie heeft een eigen tempeltje. Daar moet je je echt iets groots bij voorstellen. Voor de diverse goden staan er een door pagodes en ook voor voorouders.

Een andere tussenstop was bij een koffieplantage. De bekende Luwak koffie wordt hier gemaakt. Deze luwak is een dier dat de koffiebessen eet en na 3 dagen weer uitpoept. In de maag zijn de bonen gefermenteerd. De uitwerpselen van de luwak worden verzameld en gewassen en de bonen er weer uit gevist. Deze worden gebrand en verkocht. Het is erg dure koffie omdat het veel werk is om de uitwerpselen te zoeken. De bonen bevatten minder cafeïne en meer proteïnen dan gewone koffie.

We kregen ook nog de cacao bonen te zien. Je kunt op het vruchtvlees dat er omheen zit zuigen, dat is lekker zoetzuur.

Verder kregen we nog wat uitleg over diverse planten zoals de ginseng, geelwortel, gember citroenrasp e.d. en waar ze allemaal goed voor zijn. Toen we wat gingen drinken kregen we naast de bestelde drankjes ook een soort proeverij van diverse soorten koffie en thee. De meeste vond ik erg lekker, maar soms wel erg zoet.

Later reden we weer door de prachtige sawa’s die er mooi groen bij stonden. Toen we weer in een dorpje kwamen zagen we bij een tempel allemaal voorbereidingen voor een grote hindoeceremonie die over twee weken zou plaatsvinden. Grote praalwagenachtige constructies met de kleuren van de god. 

Bij een huis was een prachtige versiering van de ingang te zien. Dat was ter ere van een huwelijk. Het was een rijke familie die groots had uitgepakt. En tijdens de bruiloft zelf die over een week zou plaatsvinden zouden ook olifanten gebruikt worden. 

Al met al weer een boeiende tocht en na afloop flink spierpijn. Eigenlijk zou ik me gelijk weer moeten laten masseren! Niet gedaan, maar wel lekker bij het zwembad een boek liggen lezen. Was ik tot nog toe nauwelijks aan toegekomen.

‘S avonds uit eten en zowaar een pizza gegeten. Dat is wel even lekker na al die nasi. En waarschijnlijk de laatste keer deze reis want we verwachten van Flores dat het veel minder westers is.