Na alle gehobbel kregen we de volgende dag een heerlijk bijkom-dagje. We gingen met een bootje de 17 eilanden van Riung verkennen (nou ja, niet alle 17 maar wel een aantal daarvan). Eerst flippers halen en vervolgens een houten bootje op. Je moet je daar geen super-de-luxe boot bij voorstellen. Gewoon een lang smal houten bootje met luifel en langs de zijkant een houten bankje. De motor van het bootje trilde zo hard dat je nieren ergens in je nek kwamen te zitten. Maar dat mocht de pret niet drukken. Prachtige witte stranden en vooral heerlijk snorkelen langs het koraal. Een nieuwe ervaring voor mij. Ik had alleen ooit een snorkel gebruikt toen ik met dolfijnen ging zwemmen in Nieuw-Zeeland. Maar daar was het water veel troebeler en zwommen we op volle zee. Nu zwommen we langs de rand van het eiland en het water was behoorlijk helder. Ik verbaasde me erover dat je in feite twee meter het water inloopt en dat daar dan een compleet andere wereld onder je huist. Mooie koralen, knalblauw zeesterren, een zeeduivel, scholen kleine fluorescerende visjes, grotere vissen in de mooiste kleuren. Echt een fantastische ervaring!
De hele dag voeren we wat van het ene naar het andere eiland en de lunch was vis, gebakken op een vuurtje op het strand. Gelukkig hadden ze ook kip mee genomen, want helaas houd ik niet van vis. Ondertussen leek ik ook wel een gebakken vis, ondanks veelvuldig insmeren had ik tijdens het snorkelen toch mijn rug verbrand.
Tegen het eind van de middag kwamen we nog langs een eiland met mangroven waarin vliegende honden hingen, grote vleermuizen die in trossen aan kale takken op een kluitje zaten. Op een gegeven moment begonnen ze massaal te vliegen en het is indrukwekkend om te zien hoeveel het er wel niet zijn!
Terug in ons reggae-hotel aten we hetzelfde menu als gisteren (“we hebben geen menu”) namelijk super taaie kippenbout met aardappeltjes. Als je de kippen hier ziet weet je gelijk al dat een kippenpootje hier niet te vergelijken is met die van thuis. De kippen lopen hier op hoge poten, ze zijn veel ranker dan onze volronde Barnevelders. Die sterke scharrelpootjes van ze zijn vooral pezig en weinig vlezig.
Omdat ik niet van vis houdt beperkt het menu zich vaak tot kip, mie en nasi. Op Java en Bali kon je nog wel een wat afwisselen met westers eten zoals een biefstukje of een pizza. Maar hier op Flores is gewoonweg minder te krijgen.
Tijdens ons snorkeldagje was intussen onze chauffeur met de bus zonder werkende airco terug naar Maumere vertrokken om het te laten repareren. Er was een nieuwe chauffeur inclusief andere bus naar ons onderweg om de volgende dag weer verder te reizen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten